Wednesday, July 23, 2008

மார்கழி காலை

சூரியன் உதிக்கும்முன்னே விழித்திடும் வீதி
பட்டையிட்டு பஜனை பாட புறப்படும் மக்கள்
சில்லென்ற காலையில் அம்மா கை காபி
குளிப்பதற்கு மிதமனை சூட்டில் பதமான வெந்நீர்

இல்லத்தின் முன்பு இடும் பூசணிப்பூ கோலம்......
பூஜையறை உள்ளிருந்து சாம்பிராணி வாசம்...
வீதியிலே நடக்கும் போது உணர்திடுவோம் சொர்க்கம்....

அதிகாலை கோவிலிலே ஒலிதிடும் மணிகள்
பெருமாள் கோவில் தயிர்சாத பிரசாதம்
சொர்க்கத்தில் வழியில் நடந்து வந்து அமிர்தம் உண்ட உணர்வு.......
வேறெங்கும் வருமா இப்படி ஒரு நினைவு?????

The people who rise before the sun

People who comes out to chant on the roads

Mummy's hand coffee on a chill morning

And a bucket of warm water at mild temperature to bath

The rangoli's in front of house with flowers on it

The essence of fragrance from the agarbati's at the houses

We feel heaven when we walk on the street

The early morning bells ringing from the temple

The curd rice prasatham from Perumal temple

Gives a feel of eating Amritam after walking through Heaven

Will I get such a thought if I live anywhere else????

प्रयास

Please read this poem in Internet Explorer 6 + or Mozilla 3 + or Opera 9 + [else font problem occurs]

चलते चलते दो साल गुसार गए!
जानते नही आगे क्या होगा
इसी हालात में पहले भी थे!
तब भी जाने नही आगे क्या होगा


उन आंखों में सपना नही थे!
अब मैं मेरा सपना उनके आखों में देखने लगा!
उन दिलों में चाहत नही थी!
अब मेरे चाहतें को उन दिलों महसूस करने लगा!
उन दिमाग में विचारों नही थी!
अब मेरे विचारों से उनके विचारों मिलने लगा!
उस जिंदगी में कोई ख्वाहिश नही थी!
अब उन जिंदगी का कहीं सारे तात्पर्य होने लगा!

हम अब जान गएँ हमारी दक्षता!
और पता चल गया हमारा मकसद!
हमें चाहिए उनहे एक विकास!
और उसके लिए हम करते रहेंगे प्रयास!