Monday, October 31, 2011

மாயை! - ‘சவால் சிறுகதை-2011’


இக்கதையில் வரும் கதாபாத்திரங்கள், சம்பவங்கள் அனைத்தும் கற்பனையே

இன்று : காலை 9.30 மணி


"டேய் கார்த்திக், சீக்கிரமா கிளம்புடா, ஏற்கனவே லேட் ஆயிடுச்சி, இப்போ போய் பென் டிரைவ் தேடிட்டு இருக்கியே"... என்று அலறினாள் வாசலில் நின்ற ப்ரியா. "ஒரு நிமிஷம் டா... கிடைச்சிருச்சி" என்று சொல்லிக்கொண்டே வெளியே
வந்தான் கார்த்திக். இருவரும் காரை நோக்கி விரைந்து வந்தபின்.. "டேய் கார்த்திக், உன் ஞாபக மறதிக்கு ஒரு அளவே இல்லாம போச்சு டா, இன்னிக்கு மீடிங்க்கு வரப்போற எல்லாருமே தலை தெறிக்க ஓட போறாங்க பாரேன்" என்று நமட்டு சிரிப்புடன் கூறினாள். ஒன்றும் விளங்காதவனாய் புருவத்தை உயர்த்தி எ
ன்ன என்று அவளை உற்று நோக்கினான்... "இப்போ சொல்ல மாட்டேன், ஆபிஸ் போனதும் சொல்றேன் டா" என்று துள்ளி ஓடி, ஓட்டுனர் இருக்கையில் அமர்ந்து வண்டியை துவக்கினாள்.

"எனக்கு மட்டும் தான் ஞாபக மறதியா?... உனக்கும் கூடத்தான், நேற்று நடந்ததை மறந்துட்டியா?"... என்றவனிடம்

"அதேன்னவோடா, உன்னோட பேசிட்டு உன் ரூம்ல இருந்து போறப்ப எதையோ மறந்துட்டு போறா மாதிரி ஒரு உணர்வு".. என்று கூறி அழகாய் புன்னகைத்தாள்...

சிறிது நேரம் மௌனித்து துவங்கிய பயணத்தில் "
என்னமோ தெரியலடி இப்போல்லாம் நீ என்னை ரொம்பவே ரசிக்கிற ப்ரியா... இந்த தருணங்கள் எனக்கு ரொம்ப புடிச்சிருக்கு" என்று கூறி கொண்டே மௌனத்தை கலைத்து பண்பலை கூவியின் பொத்தானை அழுத்தி
னான்... "கோகுலத்து கண்ணா கண்ணா, சீதை இவள் தானா".. என்ற பாட்டை கேட்டதும்...

"ப்ரியா!... கோகுலம்ன்னு கேட்டதும் ஞாபகம் வருது!, இன்னிக்கு கோகுல் வருவானில்ல?"... என்றவனிடம்...
"உன்னோட ரெண்டு கேள்விக்கும் ஒரே பதில் தான், ஆமா" என்றாள்...
"ரெண்டாவது கேள்வியா?.. நான் ஒன்னு
தானே கேட்டேன்" என்ற கார்த்திக்கின் தலை கோதி கண் சிமிட்டி, "இதுக்குதாண்டா உன்னை ரொம்பவே ரசிக்கிறேன்" என்று புன்னகைத்தாள்.
சிறிது நேரத்தில் "விளையாடு மங்காத்தா... விடமாட்டா எங்காத்தா" என்று அவளது அலைபேசி அடிக்கவே, அதை ஆன் செய்து "சொல்லுங்க விஷ்ணு".. என்றாள். மறுமுனையில் பேசியது என்ன என்று தெரியவில்ல. பதிலுக்கு இவள் ஆமா, படிச்சேன், புரிஞ்சுது...... சார் மேடம் எல்லாம் சரிதான்.....அங்கேதான் போறோம், கார்த்திக் என்னோட தான் வரார் . நான் வண்டி ஓட்டிட்டு இருக்கேன் அப்புறம் கூப்பிடுறேனே" என்றாள்.
"யாரு?" - என்றான்
"விஷ்ணு" என்றவள், "இன்னிக்கு ஏன் மீடிங்க்கு வர்றவங்க ஓடிபோவாங்கன்னு சொன்னேன் தெரியுமா?".
"ஆமா, கேக்க மறந்துட்டேன், ஏன் ஓடி

போவாங்க?" என்றவனிடம்
"கார்த்திக் உன் ஜிப்பை போடு டா"... என்று கூறி உரக்க சிரித்தாள்...
"ஆனாலும் நீ அநியாத்துக்கு தல ரசிகைடி.. இந்த பாட்டை ரிங் டோனா வேற யார் போன்லையும் நான் கேட்டதில்லை" என்று கூறிக்

கொண்டே எதுவுமே நடக்காதது போலவே அவனும் ஜிப்பை சரி செய்து முடிக்கவும் வண்டி அலுவலகத்திற்கு வந்து நின்றது.

இன்று - காலை 10.45 மணி

உள்ளே நுழைந்தவர்கள், நுழைவு வாயிலில் தங்கள் கைரேகைகளை பதித்து முன்னால் நடந்தனர்.

"ராகுல், கோகுல் வந்தாச்சா?"...என்று கேட்டுக்கொண்டே ப்ரியா தனது இருக்கையில் அமர்தாள்.
"என்ன ப்ரியா இது, நீங்க ரெண்டு பெரும் இவ்ளோ லேட்டாவா வர்றது?"..
"கோகுல் இன்னும் வரலை. அவன் எப்போதுமே லேட்டாதான் வர்றான்.. சரி நாம மீட்டிங்க்கு போகலாம்" என்று கூறி பக்கத்துக்கு அறைக்கு சென்றனர்.
அறையில் நுழைந்ததும், இரண்டு அந்நிய நாட்டு நண்பர்கள் அவர்களை புன்னகையுடன் வரவேற்றனர்.
"கார்த்திக், கோகுலுக்கு ஒரு போன் பண்ணி கோட் மெசேஜ் பண்ண சொல்லு" என்று காதில் கிசு கிசுத்தாள் ப்ரியா. கார்த்திக் அதற்கு தலையசைத்து தனது கைபேசியை தட்டி விட்டான். இந்நேரத்தில் ராகுல் அந்நிய நாட்டு நண்பர்களுடன் காதில் ஏதோ செய்தி பரிமாறிக்கொண்டு இருவரையும் நோக்கி விரைந்து வந்தான்.
"கார்த்திக், உனக்கே தெரியும் இது எவ்ளோ முக்கியமான ப்ராஜக்ட்ன்னு, நம்ம கிளைன்ட் வெயிட் பண்ணிட்டு இருக்காங்க, கோகு
ல் இன்னும் வரலை, கோட் இல்லன்னா நாம இவங்களுக்கு டெமோ காட்ட முடியாது. இந்த ப்ராஜக்ட் போச்சுன்னா உன் வேலை போச்சு".
அமைதியாய், கையிலிருந்த கைபேசி அதிர்வை உணர்து அதில் வந்த குறுஞ்செய்தியை படித்து விட்டு...."கோட் வந்துருச்சு ராகுல்.. கோகுல் மெசேஜ் அனுப்பிட்டான்" என்று சொல்லி தனது மடி கணினியை செயலூட்டினா

ன்.
ராகுல் மனதிற்குள் மகிழ்ச்சியுடன், முகத்தில் பரபரப்பை காட்டினான்... சிறிது நேரத்தில் கணினியில் அந்நிய நாட்டு நபர்களுக்கு கார்த்திக் டெமோ காண்பித்து முடித்தான்... ராகுலுக்கு ஒன்றும் விளங்கவில்லை ஆயினும் வெளிக்காட்டி கொள்ளாமல் கார்த்திக்கை பாராட்டி விட்டு தனது இருக்கைக்கு விரைந்தான்.

இன்று மதியம் 1.30 மணி
கார்த்திக்கின் அறையில் கோகுலும் அமர்ந்

திருந்தான்... "எப்போதும் மெயில் அனுப்புற விஷ்ணு நேற்று சீட்டு வச்சிட்டு போனப்பவே சந்தேகமா இருந்துச்சு கார்த்திக், நீ நேற்று மாலை 7 மணிக்கு போன் பண்ணி சொன்னப்போ நம்பவே முடியலை.. இப்போ புரியுது." என்று கோகுல் கூற...
"சரி அதான் பிளானை காலி பண்ணிட்டோமே அப்புறம் என்ன... வேலையை பார்ப்போம்" என்று கோகுலை கழற்றி விட்டான்.


நேற்று மாலை 3.30 மணி


தனது மேஜையிலுள்ள காகிதங்களை அகற்றயில், ஒரு நீல நிற பையில் கீழே விழுந்தது, அதிலிருந்து இரண்டு துண்டு சீட்டுகள் வெளியில் விழுந்தன. அதனை எடுத்து பிரித்து படிக்கலானான்.. ஒன்றில் எழுதி இருந்தது... "Mr. கோகுல் S W H2 6F - இதுதான் குறியீடு. கவனம் - விஷ்ணு" எனவும் இன்னொன்றில், "Sir, எஸ். பி. கோகுலிடம் நான் தவறான குறியீட்டைதான் கொடுத்திருக்கிறேன் கவலைவேண்டாம். - விஷ்ணு" என்றும் எழுதி இருந்ததன் அர்த்தம் விளங்குவதர்க்குள்.... "விளையாடு மங்காத்தா, விடமாட்ட எங்காத்தா" என்று போன் சில காகிதங்களினடியில் அலறியது. எடுத்த பொழுது "Vishnu Informer calling" என்று தெரிந்தது

Thursday, October 13, 2011

யுரேகா ஓட்டம் 2011


அக்டோபர் 2ஆம் தியதி டில்லியில், டைம்ஸ் ஆப் இந்திய நாளிதளால் இந்நிறுவனத்திற்கு "Social Impact Award" கிடைத்தது குறிப்பிட தக்கது. மேலும் இந்த விருதை தமிழகத்திலுள்ள நெர்குனபட்டு என்ற கிராமத்தை சேர்ந்த அஸ்வினி என்கிற பெண் பெற்றுக்கொண்டார். அஸ்வினி 4ஆம் வகுப்பில் தமிழ் வாசிக்க தெரியாமால் தடுமாறிய ஒரு குழந்தை. இவரது தந்தை வீட்டை விட்டு வெளியேறிவிட்டார் மற்றும் தாயார் மன நலம் குன்றியவர். 4ஆம் வகுப்பில் இவரால் வாசிக்க இயலாததைக்கண்டு யுரேகா கல்வி இயக்கத்தினர், பகுதி நேர வகுப்பில் சேர்த்தனர்.. தற்போது 11ஆம் வகுப்பு படிக்கும் அஸ்வினி ஒரு கவிஞர். தன்னம்பிக்கையும் தைரியமும் உள்ள ஒரு புதுமை பெண். இதுபோல் ஆயிரமாயில் அஸ்வினிகள் யுரேகா கல்வி இயக்கத்தின் மூலம் பயனுருகின்றனர். இதற்க்கு நீங்களும் உதவி புரியலாம்.

ஒவ்வொரு வருடமும் நவம்பர் மாதம் 14ஆம் தியதி குழந்தைகள் தினமாக கொண்டாடப்படுகின்றது.. குழந்தைகள் தினத்தினை முன்னிட்டு யுரேகா கல்வி இயக்கம் இரண்டாவது ஆண்டாக சென்னை மரினாவில் "யுரேகா ஓட்டம்" நடத்தவுள்ளது .

தமிழ்நாட்டில் அனைத்து குழந்தைகளுக்கும் தரமான கல்வி கிடைக்க வேண்டுமென்பதர்க்காகவும், தற்போதய கல்வி நிலையை மக்களுக்கு எடுத்து சொல்வதற்காகவும் இந்த ஓட்டம் நடைபெற உள்ளது. யுரேகா கல்வி இயக்கம் தனது பணியை தற்போது தமிழகத்தில் 1000 கிராமங்களில் செய்து வருகிறது. ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் மாலை நேர வகுப்புகள் மூலம் குழந்தைகளுக்கு தரமான கல்வியினை அளித்து வருகிறது. உங்களை மற்றும் என்னைப்போல தன்னார்வ தொண்டாளர்களின் உதவியுடன் கல்வி மட்டுமல்லாது ஆரோக்கியம், மற்றும் ஒருமித்த கிராம வளர்ச்சி பணிகளை செய்ய துவங்கி உள்ளது. இன்னும் சில வருடங்களில் 1000 மாதிரி கிராமங்களை உருவாக்குவதை இலக்காக கொண்டு செயல்பட்டு வருகிறோம்.

இந்த யுரேகா ஓட்டத்தில் பங்கு கொள்ளுங்கள்... நீங்களும் யுரேகா கல்வி இயக்கத்திற்கு உங்கள் ஆதரவை அளியுங்கள்..

நாள் : நவம்பர் 12, 2011
இடம் : சென்னை மரினா கடற்கரை,
துவக்கம் : காந்தி சிலை அருகில்
நேரம் : காலை மணி 6.30

வலைத்தளத்தில் பதிவிட - http://www.eurekachild.org/run2011/
முகநூலில் உங்கள் வரவை பதிந்திட - https://www.facebook.com/event.php?eid=231319860256166
உங்களால் உங்கள் நண்பர்களிடதோ அல்லது உங்கள் அலுவலகத்திலோ பதிவு சீட்டை விற்க முடிந்தால் பதிவு சீட்டுகளை பெற அணுகவும் - செல்வா - 9790951652 , volunteer@aidindia.in
முகநூலில் பின்தொடர - https://www.facebook.com/EurekaChildFoundation

Wednesday, July 13, 2011

கல்வி அளியுங்கள்!!!

கேடில் விழுச்செல்வம் கல்வி ஒருவர்க்கு
மாடல்ல மற்றை யவை

என்று உவந்தருளிய வள்ளுவர் பிறந்த நாட்டில் வாழும் ஏழை குழந்தைகள் அனைவருக்கும் கல்வி புகட்டும் பொருட்டு பல அரசு பள்ளிகள் இயங்கி வருகின்றன. ஆனால் அவ்வரசு பள்ளிகளில் பயிலும் அணைத்து குழந்தைகளுக்கும் தரமான கல்வி கிடைக்கின்றதா என்று ஆராய்ந்தால் குறைவே. இதற்கு பல காரணங்களை நம்மால் கூற இயன்றாலும் பாதிக்க படுவதென்னவோ ஏழை குழந்தைகள் தான்.

இவ்வாறு கல்வி முழுவதுமாக கெடைக்க பெறாத ஏழை குழந்தைகளுக்கு கல்வி கிடைக்க பெறுவதற்காக இயங்கும் ஒரு அமைப்பு யூரேகா கல்வி இயக்கம். இவ்வியக்கம் உங்களையும், என்னையும் போல் படித்து நல்ல வேலையில் அமர்ந்துள்ள சில நல்லுள்ளம் கொண்டவர்களின் மனதில் உதித்தது. இவர்களில் பலர் ஐ.ஐ.டி, பிட்ஸ் போன்ற கல்லூரிகளில் படித்து, நல்ல பணியிலும் இருந்தனர். இவ்விக்கள் ஆரம்பிக்கும் பொருட்டு அவர்களது வேலைகளை துறந்து பொது பணிகளில், அதுவும் கல்வி தரத்தை உயர்த்தும் பணியில் தங்களை ஈடுபடுத்திக்கொண்டனர். இவர்களது இடைவிடாத உழைப்பாலும், ஆராய்ச்சியாலும் பல எளிய வகை கல்வி சாதனங்களை உருவாக்கினர். பின்னர் இச்சாதனங்களை கிராமங்களில் உள்ள குழந்தைகளிடம் கொண்டு சென்றனர். மேலும் இச்சாதனங்கள் அனைவருக்கும் பயன்பட வேண்டுமென கருதி மிக குறைந்த பொருட்செலவில் அவற்றை உருவாக்கினர்.

கடந்த பதினைந்து வருடமாக கல்வியில் சேவை செய்து வரும் இவர்கள் தற்போது தமிழ் நாட்டில் ஆயிரம் கிராமங்களில் பணி புரிகின்றனர். இந்த ஆயிரம் கிராமங்களில் ஒரு கிராமத்திற்கு சராசரியாக 75 குழந்தைகளுக்கு கல்வி புகட்டுகின்றனர். இதை யூரேகா சுப்பர் கிட்ஸ் என்னும் ப்ரோக்ராம் மூலம் செய்து வருகின்றனர். இவர்களது பயிற்சி முக்கியமாக அரசு பள்ளிகளுக்கு செல்லும் குழந்தைகளுக்கு மிகவும் உதவியாக இருக்கும் பொருட்டு வடிவமைக்க பட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் இரண்டு அல்லது மூன்று ஆசிரியர்களை தேர்ந்து எடுக்கிறார்கள். அவ்வாசிரியர்கள் பகுதி நேரமாகவோ, முழு நேரமாகவோ இந்த பயிற்சி மைய்யங்களில் பங்கு கொள்ளல்லாம்.மேலும் பத்தாவது அல்லது பன்னிரெண்டாவது வகுப்பு படித்து வேலை தேடும் மாணவர்களோ அல்லது மாணவிகளோ இருந்தால் அவர்களுக்கு முக்கியத்துவம் அளித்து வாய்ப்பு அளிக்கின்றனர். இம்மாதிரி தேர்வு செய்யப்பட்ட ஆசிரியர்களுக்கு மாதம் தோறும் பயிற்சி அளிக்கப்படுகின்றது. மேலும் வகுப்பில் அவர்கள் உபயோகிக்க பாட நூல்கள் மற்றும் பல வகையான கலந்துரையாடும் முறை கொண்ட கல்வி பயிற்சி அளிக்கும் சாதனங்களும் அளிக்கப்படுகின்றன. இவர்கள் தினமும் மாலை நான்கு மணி முதல் ஏழு மணி வரை கிராமங்களில் உள்ள குழந்தைகளை, பொதுவான ஒரு இடத்தில் சேர்த்து அங்கு வகுப்புகளை நடத்துகின்றனர். நாளடைவில் பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளின் முன்னேற்றத்தை கண்டு அவர்களும் இப்பொழுது இயக்கத்தில் பங்கு கொள்ள ஆரம்பித்துள்ளனர்.

நான் இவ்வியக்கதுடன் கடந்த எட்டு வருடமான தன்னார்வ தொண்டாளனாய் உள்ளேன். கடந்த ஆண்டு யூரேகா கல்வி இயக்கம் தோற்றுவித்த "adopt a village" என்னும் திட்டம் மூலம், எந்த ஒரு தனி நபரும் இவ்வியக்கம் நடத்தி வரும் சேவைக்கு உதவ வழி வகுத்து. இதன் மூலம் ஒருவர் ஒரு கிராமத்தில் ஓராண்டுக்கு ஆகும் செலவை ஏற்று 75 குழந்தைகளுக்கு கல்வி அளிக்கலாம். நான் 2 கிராமங்களை தத்தெடுதுள்ளேன். இரண்டு நாட்களுக்கு முன் மூன்று கிராமங்களுக்கு சென்று அங்குள்ள மையங்கள் எவ்வாறு இயங்குகின்றன என கண்காணிக்க சென்றேன். அங்குள்ள ஆசிரியர்கள் காட்டும் ஆர்வமும், ஆவர்களது பயிற்சி முறைகளும் மெய்சிலிர்க்க வைத்தன.மேலும் இவ்வாசிரியர்கள் வெறும் 600 ரூபாயில் இருந்து 1000 ருபாய் மட்டுமே ஊதியமாக பெறுகிறார்கள். மேலும் சில பெற்றோர்கள் என்னிடம் வந்து இந்த கல்வி மையங்களை மேலும் பல கிராமங்களில் தொடங்கி சேவை செய்யுங்கள் என்றும் அன்போடு வேண்டிக்கொண்டார்கள். என்னால் இயன்ற வரை ஒரு தன்னார்வ தொண்டாளனாய் முடிந்த வரை சேவை செய்து வருகிறேன் மேலும் 2 கிராமங்களை தத்தெடுதுள்ளேன்... இதை மற்றவர்களிடம் எடுத்துரைப்பதன் மூலம் மேலும் பலர் எவ்வியக்கதிர்க்கு உதவ முன் வருவர் என்று எண்ணுகிறேன்!...

எங்களை பற்றி மேலும் அறிய இனைய முகவரியான http://aidindia.in அல்லது http://eureka.aidindia.in . மேலும் விபரங்களுக்கு என்னை மின்னஞ்சல் மூலம் தொடர்பு கொள்ளலாம் aid.selva@gmail.com , என்னுடைய கைபேசி எண் 9790951652

Friday, June 3, 2011

ஒரு பொய்

இக்கதையில் வரும் கதாபாத்திரங்கள், சம்பவங்கள் அனைத்தும் கற்பனையே

பயணிகளின் கனிவான கவனத்திற்கு, சென்னையிலிருந்து டெல்லி செல்லும் ஏர் இந்தியா விமானம் AI 540 தற்போது புறப்பட தயாராக உள்ளது. இவ்விமானத்தில் பயணிக்கும் பயணிகள் அனைவரும் வாயில் எண் 7 வழியாக விமானம் நோக்கி செல்லவும்.

"ப்ரியா செல்லம், நம்ம flight வந்தாச்சு... வா போகலாம்".... தனது 8 வயது மகளை அழைத்தான் கார்த்திக்.
"அப்பா, வாயில்ன்னா என்னப்பா?"... அப்பாவியாய் கேட்ட மகளிடம்... "வாசல் டா கண்ணா"... என்று கூறி புறப்பட்டான்.

விமான பணிப்பெண்ணுக்கு வணக்கம் சொல்லிவிட்டு தனது முன்னால் செல்பவர் வழிவிடும் வரை நின்று பின் தனது இருக்காய் நோக்கி சென்றான். 12 A, B இருக்கையில் அமர்ந்ததும், "ப்ரியா, belt மாட்டிக்கோடா" என்று அவளுக்கு பெல்டை மாட்டிவிட்டான்.

"எப்பபாத்தாலும் ஜன்னல் சீட்ல நீயே உக்கார்ரப்பா.. திரும்ப வரும்போது நான் உக்காருவேன்"... சண்டையிட்ட ப்ரியாவிடம் "சரி டா".. என்று சொல்லி தனது புத்தகத்தை திறந்து படிக்கலானான்.

"கார்த்திக்!"... ப்ரியாவின் குரல் கேட்டு நிமிர்தவனுக்கு அதிர்ச்சி.... நினைத்துக்கூட பார்க்கவில்லை மீண்டும் ப்ரியாவை சந்திப்பான் என்று.... 4 ஆண்டுகள் பின் இன்று விமானத்தில் அவன் இருக்கைக்கு அருகில்.

"அப்பா உனக்கு இந்த ஆண்டியை தெரியுமா?"... ப்ரியா கேட்டாள்.... தெரியும் என தலையசைத்துவிட்டு.... அவளை நோக்கி.... "எப்படி இருக்கீங்க ப்ரியா?" என்று மட்டும் கேட்டுவிட்டு, தனது மகளை நோக்கி... "இவங்க பேர்தான் ப்ரியா.. அப்பா உனக்கு கதை சொல்லுவேன் இல்லயா... அந்த ஆண்ட்டி இவங்கதான்".... என்று அவள் காதில் மெல்லியதாய் கூறினான்.

அவள் இருக்கையில் அமர்ந்த பின்னும் நெகிழ்ச்சியில் இருவராலும் எதவும் பேசிக்கொள்ள இயலாததை உணரந்தவளாய் அந்த சிறுமி, ப்ரியாவை நோக்கி... "ஆண்ட்டி, என் பேர் கூட ப்ரியா தான், அப்புறம் எங்க அப்பா என்கிட்ட பொய் செல்லவே மாட்டார்"... அவ்வளவு ஸ்மார்டா பேசுகின்ற தன் பெண்ணை பார்த்து ஆச்சர்யத்தில் திளைத்தும் வெளிகொணராமல் புன்னகை உதிர்த்து தனது மகளின் தலை கோதினான்.

சில நிமிட மௌனத்தின் பின், அவளே மௌனத்தை உடைத்தாள்.

"நான் என்ன அவ்ளோ நல்லவளா கார்த்திக்?"... நெகிழ்ச்சியில் அவள் கேட்க்க, இவன் பதில் கூறும் முன், அவனது மகள் முந்திக்கொண்டு "ஆண்ட்டி இந்த dialog விண்ணைத்தாண்டி வருவாயா படத்துலையே கேட்டாங்க.. நீங்க ஒரு changeக்கு, நீங்க என்ன அவ்ளோ நல்லவரா கார்திக்ன்னு கேட்டிருக்கலாமே?"... என்று கூறி சிரித்தாள்.

"நீ ரொம்ப ஸ்மார்ட்டா பேசரடி".. என்று சிறுமியின் தலை தழுவி.... "உங்கம்மா வரலையா?" என்று கேட்டாள்... சிறுமி நிமிர்ந்து கார்த்திக்கை பார்க்க..."அவங்க already போய்ட்டாங்க.. திரும்பி வரும்போது ஒண்ணா வருவோம்".. என்றான்.

"நான் அவங்களை பார்க்கணுமே கார்த்திக்?".... கேட்டவளிடம் "கண்டிப்பா, ஒரு நாள் வீட்டுக்கு வாங்க"... என்று கூறினான்.

"அப்பா நான் bathroom போயிட்டு வர்றேன்"...என்று சொல்லி ப்ரியா அங்கிருந்து அகன்றாள்

"எப்போ adopt பண்ணீங்க கார்த்திக்?"....
"Processing 2 வருஷம் ஆச்சு, இப்போ எங்களோட வந்து 1.5 வருஷம் ஆச்சு"...

மீண்டும் மௌனம் நிலவ.... "நீங்க சந்தோஷமா இருக்கறத பார்க்க சந்தோஷமா இருக்கு"... மனதுக்குள் கூரியவளாய்... நீங்க ப்ரியாகிட்ட ஏன் பொய் சொல்றதில்லன்னு கேட்டாள்...

அதெப்படி பெண்கள் மட்டும் தங்கள் எல்லா கேள்விக்கும் விடை தேடுகிறார்கள்?... அதுமட்டுமல்லாது எந்த கேள்வியை வேண்டுமானாலும் கேட்டு விடுகிறார்கள்... என்று நினைத்துக்கொண்டே சிறிதாய் ஒரு புன்னகை மட்டும் உதிர்த்து மௌனத்தை பதிலாய் தந்தான்.... சில விஷயங்களை சொல்லி புரியவைப்பதை விட சொல்லாமல் புரியவைக்க கற்றுகொடுத்த குருவே அவள்தான்!.... புரிந்து கொண்டவளாய் மேலும் தொடராமல் "ப்ரியான்னு பேர் வச்சிட்டாலே ஸ்மார்ட் ஆயிடறாங்கல்ல"... என்று கூறி புன்னகைத்தாள்....

டெல்லி விமான நிலையத்திலிருந்து வெளியில் வந்ததும், "கண்டிப்பா ஒரு நாள் உங்க வீட்டுக்கு வர்றேன் கார்த்திக்" "take care டா குட்டி "... என்று சின்ன பெண்ணிடம் கூறிவிட்டு விடைபெற்றாள்.

அவள் சென்றதும் கார்த்திக்கிடம் சிறுமி "அப்பா இதுவரைக்கும் நீங்க ப்ரியாகிட்ட சொன்ன உண்மைகளை விட இன்னிக்கு நீங்க அம்மா இருக்காங்கன்னு சொன்ன பொய் ரொம்ப ரொம்ப உயர்ந்ததுப்பா".... என்று சொல்ல.... அவளை அணைத்து முத்தமிட்டான்.

"அவங்க வீட்டுக்கு வந்தா என்னப்பா பண்றது?".. என்று அறியாமல் கேட்ட சிறுமியிடம்... "அவங்க வரமாட்டாங்க டா".... என்று சொல்லி நடக்கலானான்.

பல கதைகளின் இனிமையை உணர்வதற்கு அதன் கசப்பான முடிவுகளே காரணம்...

Thursday, April 21, 2011

Oosal

My first attempt to make a short film of my story. I couldn't add title card and the subtitle track. The editing might not be that perfect as well. Trying to learn the tricks :). Please feel free to comment / give feedback on the same. Exploring film making!. Special thanks to Shalia Vijaya Raja and his wife Shyamala.

Monday, February 28, 2011

I'm-patient

Disclaimer: All the Characters and incidents portrayed in this story are fictitious. Any resemblance of the characters to an actual person, living or dead, is purely coincidental.

27th December , Monday, 10.40 hours

Mr. Karthik has been adjusted as the criminal in this case as he had accepted the convict of the murder. The final hearing of this case will happen now on 7th January, 2011.

24th December , Friday, 17.50 hours

Karthik was just moving out of the car parking towards the lift, while Priya rang up…. “Karthik, I have to go on a week long business trip to Mumbai!. Can you just pack my bags as I’ll have to rush out. Just ring me once you reach upstairs, I’ll guide you through”. She hung up before Karthik could tell her about what had happened. He was still confused what he had decided was right or not. He just walked past to the lift when the security called him. “Sir, you haven’t checked your pigeon hole”. He was also kind enough to collect the couple of letters from it for him.

24th December , Friday, 18.15 hours

“This is why I love you so much Karthik, you are a darling” said Priya on the phone as soon as Karthik completed the packing. “Priya listen, I have something serious to discuss about with you!...”

24th December, Friday, 16.40 hours

“Karthik, we didn’t expect this from you. The blunder you’ve made has made the companies shares go down. We are at an all time low and it will take several months for us to build up our reputation back!, Considering the contribution you’ve made to our company, we haven’t fired you yet but don’t let your concentrations go down and be careful in whatever you do from here on. You may go now” yelled Vimal at Karthik….

Karthik knew that Vimal could have sorted this out prior, but Vimal wanted Karthik to commit this and take advantage over him. So many similar incidents with Vimal and Karthik decided that he is going to do this as he can’t bear any more. Vimal could gather what’s running on Karthik’s mind but somewhere his jealousy was jumping in the air!.

24th December , Friday, 18.45 hours

Priya could sense Karthik’s anger and she was shocked to hear what Kathik had just told her. “Karthik you are not going to do anything like this O.K.. Listen!, I’m going to reach home in 30 mins. We will then talk and figure it out but forget this Karthik!”.. Priya hung up. Karthik just kept the phone aside and picked up the letters that he had collected. Credit Card bills and then a personalized cover for Priya.

24th December , Friday, 22.30 hours

It was a very chilly night with dense fog around. The policemen were taking Karthik. He had called the police station and informed about the murder. There was just a bit of unwary situation among the neighbors.

24th December, Friday 22.10 hours

“Why did you do this Mr. Karthik?” Questioned the police man.

He gave the personalized cover which had a letter stating “Priya, we decided to leave town today but I am sorry that I can’t do this to my family. I am not going to run away with you. I still love you so much and take good care of yourself! – Love, Raghav”.

Inspector looks into the letter and sarcastically smiles at Karthik and says. “Mr. Karthik, this letter is addressed to Miss. Priya, flat number 19 B and yours is 19 D. Someone might have posted it wrongly in your pigeon hole, You could have held your nerves”.

“I just slapped Priya and didn’t know that she’ll badly crash on to the wall and….”Karthik couldn’t speak further.

Thursday, February 10, 2011

Thought for Food!

Had thought of writing this earlier as well but yesterday’s news of Superme Court’s direction to Food Safety & Standards authority made me write this now http://bit.ly/hmCzE . I remember we used to play cricket on the streets. When a team bats first one / two member of the team will be the umpire as the other team has to field. And we all know how faithful the umpire’s would be. The only consoling part in that was both the team had a chance to have their turns of doing the referral part. The point of including agents from food industry in the scientific panels in fact looked very similar to the way we used to appoint the umpire!. It’s glad news that our esteemed SC brought this up.

I have been quite observing the advertisement industry over a period of time, I get to see tons of new advertisements basically targeting the minds of children and parents, repetitively arguing on health and nutrition and emphasizing their product fulfill / is the solution to anyone’s need!. We have earlier seen a company makes a food product and the other company produces another one as a competition to this and they advertise both are the best and so on… but now a day’s the same company makes multiple food products and educates us on nutrition and health and that too at the end states that this has been certified by Indian Medical Association, Indian Doctor’s Council. As per these advertisement and the doctors recommendations at the end of the advertisement, my basic mind analyzes and feels that a child between the age of 4 and 8 can survive with 2 glasses of complain / horlicks / boost / _________ [fill in the drink which you likeJ] and 2 biscuits made by HLL / ITC / P&G / Britannia / __________ [fill in your favorite company] as they contain all the essential proteins, vitamins, minerals and nutritions.

This is a serious threat!, where they produce false information [false certified information to be precise]. Children after watching these advertisements start to endorse a brand over a period of time. [I’d argue that we should not let children watch all these, but how many of the parents take care of that] Most of the food products don’t reveal their product information at all and seriously there are no ways in our country to access those. I have never understood what does permitted colors, permitted favors or permitted edible oil means?. We can still go ahead and say that we trust these companies make food products for the benefit of improving children health and nutrition, but none of their histories add values to it!. We’ve heard stories of violation of act on every possible industry.

There used to be a chapter of lesson on our school books on food adulteration, which some where helped us to understand the hidden logics of making profit. We used to [at least I] be aware and catch if any of our food being adulterated by local vendors because they packed things in front of us. Now there is no ways for me or you to know how things are made. Now all we know is two glasses of milk is equivalent to one packet of milk bikis. Thanda matlab coca cola… and so on!...

Overall what I could gather is during my childhood days, most of the food products were a luxury and over a period of time these have now being advertised as a need!. All I could now gather is a statement of a friend in her status “Why would anyone advertise a product which is a need!”. With the SC’s decision on suggesting an umpire who doesn’t belong to the same team which is playing, we could just hope that the regulations will be not just benefiting the multi nationals!.

Thursday, January 27, 2011

Customer (don't) Care!

Have been pondering to yell out on this topic for quite a while... in the name of customer care, I've experienced nothing other than harassment. I think majority of you would agree with me in this... I have many such incidents out of which I'd take a couple of them here for the discussion. Incidentally, this is my first post this year and I had no intentions to crib in the beginning of the year :D. And yes after a very long time I am penning an non-fiction as well :).

I use yatra.com to book my flight tickets for travel. Unfortunately while filling the booking details and before confirming the payment I forgot to uncheck the box which had an option of taking travel insurance. A couple of days later I received a call from TATA AIG insurance guys referring to my earlier travel insurance and said that as a very beloved customer of them and the chosen one among a lot they’d like to offer me a one year long medical insurance for which they’ll debit x amount and the insurance claim is y amount etc., etc., I politely refused. I got calls again for 6-7 times from different set of people briefing about all the blah blah’s of the policy and all my answers has been a “NO”. Finally another representative calls me telling “Thank you for choosing TATA AIG insurance sir.. these these are the benefits of the policy” I liked only one statement of the complete conversation which was “Sir in case after receiving the policy document if you are not satisfied with the policy you can call our customer care and cancel the same and a processing fees of Rs. 99/- will be charged and the policy will be canceled”. A week later I got the policy document. I called their customer care where in I got through an executive who was supposed to help me out. I explained him the complete process I went through and explained him that I want to cancel the policy which I received. My god!.. it started there. He was very adamant with me to know what the reason for me to cancel it was!. I politely said him that I do not need it, the executive who was supposed to cancel it immediately then ate my 4 hours to explain me the benefits of the policy and was almost fighting with me to make me realize that I will be stupid if I let this policy go. After hearing him through all the way I again emphasized that please cancel this!...one hell of a day it was!....

I have a Max New York Life insurance policy with me, which was offered by an executive who visited my office randomly. He was in desperate need of a customer and to my fault I was looking to get a policy for me. After all the formalities my policy document came and I became the “esteemed” customer of MNYL. I had a few query with my policy which I had to clarify and I was ringing the guy who got me the policy. The guy picks up the phone and answers me, sir I am now not with MNYL, I have changed my job and I am currently with Birla Sun Life, if you have some time, I can get you a wonderful policy with many benefits sir. The one offered by MNYL to you doesn’t have benefit at all sir.. the same guy when he sold me the other policy said this is the best available policy on the market sir.... however the stupidity lies within me who didn’t research before I went for it some how got in touch with MNYL office and asked my query. I was shuttled between 17 different executives on phone before finally someone agreeing to meet me. The executive came to me, had a cup of coffee and when I asked him about the query he had no clue about the policy!... and the point to be noted is before he left my office he did offer me the “best policy in the market available”!...

I also have bitter experience with Airtel customer care always. I had to activate call diverting facility in my mobile sometime ago where in I need to pay to be on the waiting for several minutes before an executive attends it who take me through a step by step procedure after following which the process didn’t happen. Before identify some mistake that happened at their end they’ll make me loose my patience, increase my blood pressure and make me realize that I am an idiot sitting here without knowing how to follow a simple procedure instructed by their so called executive.

Similarly, I can elaborate many such incidents with the customer care of LG, Whirlpool, Samsung etc., etc.,The most disgusting part is many of the executives are generally clueless about the solutions they have to offer., I can hardly remember happy moments with customer care!...

I had to buy a pump in the very popular Chawri bazar market....“Sir ji!.. yeh pump le lo ji.. Hum gurantee dete hain 3 saal ki!”... Which fails the very next day, take it back to the shop he smiles and replies...”ab pump hai ji, har pump thodi theek hote hain.. ab yeh hi lo ji 3 saal se jyaada chalnewali bhi hai.. ek do peice ise ho jaate hai baaki motor ki mein gurantee deta hoon... uski pankhi thoot gaya tho mein kuch nahi kar sakta”.... the only thing I could feel is whether it is local, international or telemarketing...“the word guarantee has no guarantee here”

The best possible thing I am doing now is to stop complaining and be happy with whatever I’ve got!.